Roj Bash Kurdistan

Standard Kirina Kirmanckî (Standard Kerdena Kirmanckî)

Kirmanckî yo Standard

Vernameyî Rastî

ConanVarîyantan) : Cona Standard : Raje (Tozîh Dayîş)

ez, az, e, a : ez : Kurmanckî û Talişkî û Partkî de “ez” Evestakî de “ezim”; kokê “e” dîyar (bellî) nîyo labelê “e”, “a” ra orîjînalêr o.

ti, to, tu, te, tê: tu : Kurmanckî, Gîlekî, û Partkî de “tu”, Evestakî de “thum”.

o, ow, u, awi, aw, ew : o : Hewramkî de zî vernameyê (zemîrê) hirêyin kesê yewhemar “o” yo.

a, aya, ya : a : Kurmanckî de nîşana îzafeya makîne “a” ya, Hewramkîyo kihan de zî “o” nîşanê nêrîne û “a” nîşanê makin bîyê.

ma, me : ma : Farskî û Ûrdû de zî “ma” zûwanê Partkî de “emah” ra girewtîyayo, no vername eslê xo de Evestakî “ehmeke” ra yeno.

şima, şime, sima, sime : şima : Hewramkî de “şima” û “êşma”, Mazenderankî, Talişkî, Gîlekî “şême” zî “eşmah” ya Partkî ra girewtîyayê. No vername, “eşmah”, zî Evestakî de “yûşmeka” ra yeno.

ê, î : ê : no vername Hewramkî de “ed” yan zî “ey” a, Kirmanckîyo verin de “ey” bîyo labelê vûrîyayo be “ê” yan zî “î”.




Vernameyên (Zemîrên) Çewtî

mi, min : min : zaf zûwananê Îrankîyan de zî “min” o ku eslê xo ra Evestakî de “min” o û terîqê Partkî yan Pehlewîkî ra resîyo zûwanên Îrankî yên ewroyînî.

to, te, tu, ti : te : Kurmanckî û Mazenderankî Gîlekî de zî “te” yan “tê” yo, no vername yew nuşteyê Kurmanckî yê kihan de “tûwe” yo, “tûwe” Kurmanckîyo ewroyîne, Mazenderankî û Gîlekî de beno “te” yan zî “tê”. Kirmanckî de ge “-e” ey ra kewena û “to” yan “tu” be dest yeno, ge zî (zey Kurmanckî, Mazenderankî û Gîlekî) beno “te” yan zî “ti”.

ey, yî, yi, î : ey : no vername Hewramkî de zî “ed” yan zî “ey” yo.

aye, aya, yê : aye : no vername Hewramkî de zî “ade” yan zî “aye” yo.

ma, me : ma : Kirmanckî de halo çewtê ney vername ferq nêkerdîyo labelê zûwananê Kurmanckî, Mazenderankî, Gîlekî zey Kirmanckî nîyê.

şima, şime, sima, sime : şima : Kirmanckî de halo çewtê ney vername ferq nêkerdîyo labelê zûwananê Kurmanckî, Mazenderankî, Gîlekî zey Kirmanckî nîyê.

înan, înû, îne, yîn : înan : no vername eslê xo de “înan” o û tayê zaraveyan de “-an” bena “-û”, “-e” yan zî pêropîya kewena (bîya vindî). Eslê “înan” êşkire nîyo, labelê no vername şikeno “înan” (~”bunlar”) ra amebîyo girewten.







Peybendikên Vernameyan (Zemîran)

-an, -on, -o, -û, -a, -ane, -ûne : -an : Hewramkî de zî “-a” yan “-an” a ku “-an” a Partkî ra yeno.

-ey, -ay, -a, -î, -ê : -ey : “-î” zî zaf be orîjînal nezdî yo labelê çiku varîyantê “-ey” zî esta pe “-ey” original o, çiku “-î” qey nêvûryeno be “-ey”. No peybendik zûwanê Partkî de “-ey” yo.

-o/-yo, -o/-wo, -u/-yu, -u/-wu: -o/-yo : no peybendik zûwanê Hewramkî de zî “-o/-yo” yo.

-a/-ya, -a/-wa : -a/-ya : mîyan varîyantên “-y-“ û “-w-“, “-y-“ tercîh bena.

-îme, -îmê, -îmi, -îm, -ê, -î : -îmê?/-îm?* : no tayê zaravayên Hewramkî û tayê zaravayên bînî yên Goranî de zî “-îmê” yo. Xeylê zûwananê bînî de zî “-îm” o (zey Kurmanckîyê Başûrîn, Farskî, Mazenderankî, Gîlekî, Talişkî). Labelê “-ê” û “-î” benê ku kokê bîn ra bibê.

-ê, -î, -ên : -ê/-ên?** : zey no peybendik qey zûwanê Îrankîyê bîn de nîyo. Îhtîmalen eslê xo de “-ên” yan zî “-in” bîyo ku “-n” a peyin kewena.

-ê, -î, -ên : -ê/-ên?** : zey no peybendik zî qey zûwanê Îrankîyên bînî de nîyo. Îhtîmalen eslê xo de “-ên” yan zî “-in” bîyo ku “-n” a peyin kewena.


*Ekî “-îme”/”-îmê” tenya ê zaravayan der ê ku be “-an” vanê “-ane”, ba “-îm” orîjînal o. Ekî ne ki heman “-îmê” orîjînal o.

**Ekî varîyantê “-ên”/“-in” bibo ey orîjînal o.

thanks, very intersant.

we must unite us, give me your msn or icq or yahoo.

to, te, tu, ti : te : Kurmanckî û Mazenderankî Gîlekî de zî “te” yan “tê” yo, no vername yew nuşteyê Kurmanckî yê kihan de “tûwe” yo, “tûwe”

i think, "to" is older, because in pahlavi was this also "to".

from where comes "tûwe"?

-ey, -ay, -a, -î, -ê : -ey : “-î” zî zaf be orîjînal nezdî yo labelê çiku varîyantê “-ey” zî esta pe “-ey” original o, çiku “-î” qey nêvûryeno be “-ey”. No peybendik zûwanê Partkî de “-ey” yo.

in pahlawi was this -ây in conjungtive.

and why you think, that "zûwan" is more right then "ziwan"?

Johny Bravo wrote:

to, te, tu, ti : te : Kurmanckî û Mazenderankî Gîlekî de zî “te” yan “tê” yo, no vername yew nuşteyê Kurmanckî yê kihan de “tûwe” yo, “tûwe”

i think, "to" is older, because in pahlavi was this also "to".

from where comes "tûwe"?

-ey, -ay, -a, -î, -ê : -ey : “-î” zî zaf be orîjînal nezdî yo labelê çiku varîyantê “-ey” zî esta pe “-ey” original o, çiku “-î” qey nêvûryeno be “-ey”. No peybendik zûwanê Partkî de “-ey” yo.

in pahlawi was this -ây in conjungtive.

and why you think, that "zûwan" is more right then "ziwan"?

Well I have found "tûwe" in several folklor Goranis (Kurdish songs) of Bicar (Gerrusi Kurmanci). But I havent heard people using it in the daily speech.
No bro dont be mistaken, if u take a brief look at the Pahlavi you would see it doesnt have "oblique pronouns". maybe u could ever called "-im, "-it", "-ish", "-iman", "-itan", "-ishan" as the oblique cases but we must see that these pronouns attach to teh words but Kurmanci and Kirmancki (Zazaki) pronouns dont attach to the words. 4example Pahlavi "dilit" but Kuramnci "dile te" and Kirmancki "zerre ti/te/to". Also in Mazandarani and Gilaki we meet the same case: "te" or "ti". I think "te" or "ti" are better to be selected as standard. Since-also in Pahlavi the direct case is "to" or "tu". As Kurmanci "tu", Sorani "to", Kelhuri "tu", Farsi "to", Mazn/Gil "to/tu", etc.

i founded the examplse here:

http://de.wikipedia.org/wiki/Mittelpers ... che#Verben

i think, this are normal endings, and not enclished endings as "ît-, -man- ,tan".

Well a little comparison with other Iranian and Indo-European language can clear it up:

Mazanderani: men ~ me; to ~ te
Gilaki: mu ~ mi; tu ~ ti
Kurmanci: ez ~ min; tu ~ te

French: je ~ moi (pronounc. "muwa"); tu ~ toi (pronounc. "tuwa")
English: I ~ me/mine : thou ~ thee/thine
Italian: io ~ mi; tu ~ ti
Spanish: yo ~ mi; tu ~ ti

I think if Kirmancki is going to possess oblique case for the second person it must be "te":

Kirmancki: ez ~ min/mi : tu/to ~ te